Interventie van de politie bij gedwongen opname

N.a.v. de steekpartij in Gent op 18/03, stelt hoofdcommissaris Steven De Smet zich de vraag of politiemensen dienen ingezet te worden bij collocaties. Hij stelt dat politiemensen geen dokters of psychiaters zijn en derhalve niet geschikt om dit soort interventies te doen.

Nu stel ik mij de vraag of we deze taak dan kunnen overlaten aan verplegend personeel?

Is het niet in eerste instantie de taak van de politie om te waken over onze veiligheid?
Gedwongen opname is toch een maatregel die wordt genomen als iemand gedrag stelt dat een bedreiging vormt voor de veiligheid van zichzelf en/of voor zijn/haar omgeving en die uitvoerbaar wordt na een positieve beslissing van de vrederechter.

Kan de politie de handen af houden van mensen met psychiatrische stoornissen?

Stel: het gedrag van mijn buurman met psychiatrische problemen vormt een bedreiging voor zijn omgeving. Op een avond gaat hij helemaal door het lint. Is de politie dan niet de aangewezen instantie om een beroep op te doen?
Wie moet ik anders bellen?
Het drama kon zich net zo goed afspelen n.a.v. hierboven vermelde situatie.

Misschien is het zinvol als er iemand met scholing terzake aanwezig is als iemand opgehaald wordt voor collocatie. Maar naar mijn mening blijft de politie in eerste instantie bevoegd als het gaat om veiligheidsbedreigende situaties. De enige relevante vraag terzake is volgens mij: wordt zo’n situatie niet beter aangepakt zonder uniform. Omdat dat misschien de spreekwoordelijke rode lap kan zijn.

Dat dat een risico inhoudt voor de veiligheid van politiemensen, dat klopt. Maar is dat geen risico dat inherent is aan de job?